လမ္းက ထုံးေတြျဖဴထားေစဦး
ဆုံးေအာင္ဆက္ေလွ်ာက္တာေပါ့…. ၀တ္မႈန္ရယ္္………..
ဘ၀၊ အိပ္မက္၊ မနက္ျဖန္၊ ဒီလိုစိတ္ကူးနဲ႕ ဒီလိုအတိတ္နဲ႕……….
ဘယ္ေတာ့လွဲမခ်ဘူးဆိုတာနဲ႕ပဲ………. တ၀ုန္းဖုန္းလဲက်လိုက္….
ေရာက္သေလာက္ဆက္ေလွ်ာက္လိုက္နဲ႕…… ျပျပျမင္ေတာ့ ျပင္းျပင္းပိုႏွင္ရမယ္….
ျမင့္ျမင့္ဆက္လႊင္ေတာ့………….. ရြက္တင္၊ တက္ႏွင္…………..
ငယ္ငယ္က ဆိုေနက် ေလွာ္ေလွာ္ေလွကိုေလွာ္…….. ျမစ္ကို စုန္ဆင္းမည္……..ေပါ့.
စုန္မွမဟုတ္ပါဘူးကြယ္……… ဆန္ခိုက္မွာလည္း ေပ်ာ္ပ်ာ္ပါးပါး…….. ေတးစုဆိုရင္း
ပင္လယ္ကုိ ဆန္နင္းပစ္ႏုိင္ရမယ္….. ၀တ္မႈန္…….. ထုံးျဖဴးထားေစဦး ဆန္နင္းပစ္ႏုိင္ရမယ္…………
မေရာက္လုိ႕ေၾကြက်ရင္လည္း ဘာျဖစ္လည္း….. ထုံးေတြငုံျပီး…… ေလွ်ာက္ေသာသူေတြအတြက္
လမ္းျဖစ္ေပး၀ံ့ရဲ႕……………………………………………..
ခ်ိဳ႕တဲ့တဲ့လြယ္အိပ္ေလး အေၾကာင္းကို စကားလုံးေတြနဲ႕ေဖာ္ျပဖို႕မစြမ္းသာ၊ ဆင္းရဲမြဲေတမႈ တိုက္ဖ်က္ေရး
ပထမဆင့္အေနနဲ႕ အႏွစ္ႏွစ္ေစာင့္ထိန္းခဲ့တဲ့ မရွိမရွားစကားလုံးကို ၀ုန္းဆို ကန္ခြင္းပစ္လိုက္ပါ……ေမေမ……
ကၾကီးခေခြးအတြက္ ေပးလိုက္ရတဲ့………… ေစ်းက ေရႊအိုးမကခဲ့ပါဘူးေလ……….. ဘုန္းေတာ္ဘြဲ႕ တေပြ႕တပိုက္နဲ႕ မင္းဘယ္သြား…… အနင္းခံဦးမွာလဲ……….. ငရဲျပည္မွာလည္း ကၽြန္၊ နတ္ျပည္မွာလည္း ကၽြန္၊
ဘယ္၀ိပါတ္ေတြက ငါ့အေပၚထပ္ထပ္တက္လာၾကသလဲ……… ၀တ္မႈန္……. မနက္ျဖန္၊ တကယ္လို႕၊ မနက္ျဖန္၊ ကၽြန္ေတာ္သိပ္၊ လက္သိပ္ထိုး ေၾကကြဲ၊ အိပ္မက္ေလး၊ ေက်ာက္ေခတ္၊ ေၾကးေခတ္၊ သမိုင္းဦးဘုံေျမေခတ္၊ သမိုင္းဦးဘုံေျမေခတ္၊ သမိုင္းဦးဘုံေျမေခတ္၊ …………… မနက္ျဖန္၊…..
ခ်စ္သူတိုင္း လက္ေလးေတြ အခါခါကိုင္ျပီး………. မနက္ျဖန္…………. ေ၀ေ၀ရီရီ…………….. ေငး၊
၀တ္မႈန္………… ကိုယ့္လက္ေလးကို ၾကည့္…….. မင္းမွတ္မိပါ့မလားကြယ္…….
ေမေမ့ရင္ရဲ႕…. အေ၀းကို တိမ္မွ်င္စလုိ႕လြင့္…….ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းေနတတ္ခ်င္သူေတြၾကမွ ေနကသိပ္ပူ၊
၀တ္ေနက် အ၀တ္စနဲ႕အတူ ခၽြတ္ခ်လိုက္ေတာ့မယ္ အတၱ၊ လက္ခုပ္သံမၾကားရင္ေတာင္ မွတ္တမ္းမွာ က်န္လိမ့္မယ္၊ ေဖေဖ………. ဘယ္လိုအား၊ ဘယ္လိုအင္ေတြနဲ႕ ထူထၾကမလဲ……… အားလုံးလဲက်သြားရင္ေတာင္ ကၽြန္ေတာ္ဆက္ရပ္ေနဦးမွာပါ………. ေခါင္းလည္း မငုံ႕ဘူး၊ လက္လည္း မေျမွာက္ဘူး၊၊ ဟိုးမွာ……… ၾကည့္ တစ္ခါက ေရႊထီးေဟာင္း၊ ခ်နင္းပစ္လိုက္ျပီ၊ သူေတြတို႕က ေဟာမယ့္ေျပာမယ့္ ဆပ္ျပာပူေဖာင္းေတြေလာက္နဲ႕……. မာန္တက္ထ မေယာင္ေတာ့ပါဘူးေလ၊ တကယ့္တကယ္လို႕ မေျပာေပမယ့္…… ကိုယ္တို႕လက္နဲ႕ ယူမွရမယ့္ မနက္ျဖန္ပါ…… ဘယ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကမွ ေဆာင္ႏွင္းမအပ္ႏုိင္တဲ့ သရဖူ…… ၀တ္မႈန္ ကိုယ္တို႕ လက္ေတြနဲ႕ ခူးယူရမယ္ကြယ့္၊ မသင္လို႕ မသိ၊ မျမင္လို႕ မၾကည့္မိဖူးေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ ေပါက္ပန္းေတြကို ပါဠိနင္ပညာရွိေတြက မၾကည္သလိုၾကည့္ခဲ့တာ မဆန္းပါဘူး၊ သစ္လြင္ဖ်ပ္လတ္တဲ့ ေလညင္းရနံက ကိုယ္တို႕ကို လမ္းျပပါလိမ့္မယ္….
ေပျဖစ္ခ်ိန္မွာ ေပ၊ တူျဖစ္ခ်ိန္မွာ တူ၊ ကိုယ္တို႕က်ရာ ဖူးခ်ိန္ေ၀ခ်ိန္ေတြမွာ ၾကည္ၾကည္လြင္လြင္ အလင္းဆုံး ပြင့္ျပၾကရုံေပါ့၊ ရုံေပါ့ေပါ့မွာ ျပတဲ့ဇာတ္ကားေတြထဲကလို အထိုးအၾကိတ္ေတြ၊ ထန္းရည္ခြက္ေတြ မပါေတာ့တာ ၾကာလွေနတဲ့ ေက်းလက္အေၾကာင္းကို ခ်စ္သူကို ေခၚျပခ်င္ပါေသးတယ္၊ ၀မ္းနည္းစရာလို႕ အမယ္အိုျမင္ေနတဲ့ တဲအိုေထာက္ယိုင္ေလးဆီကို သူ႕ေျမးေလး…… အသိပညာတေပြ႕တပိုက္နဲ႕ စည္းက်နည္းက် ျပန္လာခ်ိန္မွာ ျပဳံးလိမ့္မယ့္ အခ်ိန္ကို မနက္ျဖန္…….၊ မေန႕က၊ ထြန္တုံးထြန္တံခ်ျပီး၊ ေမေမ့ရင္ကို ဦးတိုက္ခ် ထြက္လာခဲ့တဲ့ရက္၊ ဆည္းလည္းသံခၽြင္ရရြင္ကို လြမ္းလုလုေ၀းေ၀းႏွင္ခဲ့ရက္၊ မနက္ျဖန္မွာ…….. ကုန္ဆုံးေတာ့မယ္တဲ့……၊ ၀တ္မႈန္……. လမ္းၾကဳံရင္….. အမယ္အိုကို ေျပာေပးလိုက္ပါဦးေနာ္၊ ဘယ္ရထားမွ မရပ္တာၾကာတဲ့ ဘူတာအိုေလး စည္ကားေတာ့မယ့္အေၾကာင္း၊ သူတို႕ရြာရဲ႕ ငယ္သူရြယ္သူေတြ မနက္ျဖန္မွာ သိလာတတ္လာျပီး ျပန္လာေတာ့မယ့္အေၾကာင္း၊ ၀တ္မႈန္……….. ေမေမ့အိမ္ကို လြမ္းတယ္ဆိုတာထက္ ပိုတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ ဟသာၤကိုးေသာင္းပ်က္ရတဲ့အေၾကာင္းေတြ၊ ေရႊလို႕အေယာင္ေဆာင္ေနတဲ့ ေၾကးပ်က္ေတြအေၾကာင္းေတြ၊ လူငယ္ေတြကို လက္ညိႈး ေငါက္ေငါက္ထိုးျပီးမွ အသက္ပဲ ၾကီးလာသူေတြအေၾကာင္း၊ တံတားလိုခင္းေပးတတ္တဲ့ လူအေဟာင္းနဲ႕ အိပ္မက္သစ္၀တ္သူေတြအေၾကာင္း၊ ကိုယ္တို႕ကိုယ္ ကိုယ္တို႕ ေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးကုပ္၊ မနက္ျဖန္မွာ၊ မင္းကို ကို ခ်စ္တယ္ဆိုတာထက္ ပိုတဲ့စကားေတြေျပာခ်င္တယ္……… ၀တ္မႈန္၊ကိုယ္တို႕ သိသေလာက္မီသေလာက္နဲ႕ ေဆာက္ထားတဲ့ အိပ္မက္ေလး၊ မနက္ျဖန္မွာ…… ေမေမ့…. ဆီ သားျပန္လာမွာပါ ေဖေဖ၊ ေဖေဖ……… သားဖတ္ဖူးလို႕ သိပ္ၾကိဳက္လို႕ မွတ္ထားတဲ့ စကားရွိတယ္။……..England is sick, and English Literature Must save it. ………….. ေဖေဖ… သားတို႕ ခက္ခက္ခဲခဲ ရုန္းကန္ျပီး စာေတြ ေရးေနၾကတယ္။ လမ္းက ထုံးျဖဴးထားျပီးျပီပဲ မနကျ္ဖန္မွာ ကြန္ကရစ္နဲ႕ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း၊ ခိုင္ခိုင္မာမာ……… မနက္ျဖန္သူ၊ မနက္ျဖန္သားေတြကို ျမင္ၾကည့္မိလိုက္တာ၊ ေဖေဖ……… သင္ထားတဲ့ ပညာ၊ တတ္ထားတဲ့ ပညတ္၊ မနက္ျဖန္မွာ တည့္မတ္လာလိမ့္မယ္လို႕ သားယုံေနပါတယ္ ေဖေဖ၊ ဒဏ္ခ်က္ပရပြနဲ႕ ခလုတ္ထိလဲက်တိုင္း ျပန္ျပန္ထ၀ံ့တာ ေဖေဖ့ေသြးနဲ႕သားမို႕ေပါ့…. အဆင့္အဆင့္တိုးတက္လာပုံကို ေဖေဖေျပာခဲ့သလို၊ သားေခတ္၊ သားရာစုႏွစ္မွာ……. မီးလွ်ံငွက္မို႕ သူေတြတို႕ စုပုံရိႈ႕လာသမွ်က သားခ်ိဳးဖို႕ မီးစက္မီးမႊားေပါ့ ၾကည့္ထား……..
ငါက မနက္ျဖန္မွာ လင္းမယ့္ လူသားသားေတာ္၊ သားရဲေကာင္တို႕ စုစု၀ပ္ ဒူးေထာက္၀ပ္တြားေစ၊……………….
ပင္လယ္အား……….. ငါတို႕ျဖတ္ကူးအံ့……………………..
ဘုန္းသန္႕ခန္႕
184216FEB12PNG+10